De Vrije Keuze Stal in het Friese Koudum is volgens Catharinus Wierda een prachtig voorbeeld. “Als ondernemer heeft Anton Stokman gekeken welke ontwikkelingen er op zijn bedrijf afkomen. Die heeft hij vertaald naar een kans, waaruit een heel nieuw bedrijfsconcept is ontstaan. Voor Stokman is duurzaamheid geen discussiepunt, maar een uitgangspunt. Als je hier vanuit gaat, ga je anders redeneren. Voor andere veehouders kan dit een geweldige inspiratiebron zijn.”
Persoonlijke ontwikkeling
Wierda realiseert zich maar al te goed hoe lastig het voor boeren is om deze slag te maken. “De kosten zijn niet gering, maar aan de andere kant gaat het erom wat je er op termijn extra uithaalt. En er zijn natuurlijk allerlei regelingen die de financieringslasten kunnen drukken. Hoewel daar veel bureaucratie aan vastzit en er nog van alles aan verbeterd kan worden. Voor partijen als de zuivel, LTO en de overheid rijst de vraag hoe je met deze sector in de toekomst omgaat.”
“De nieuwe marktsituatie vraagt in de eerste plaats om persoonlijke ontwikkeling van de veehouder. Vanuit dit gegeven moeten we veel meer kijken naar koplopers in deze sector als basis voor beleidsontwikkeling. Hiermee bereik je dat het ‘bottom up’ proces van duurzaamheid, marktontwikkeling, maar ook de economie, breed wordt ondersteund. Maar het is en blijft een ingewikkeld proces, voor alle betrokkenen.”
Vragen durven stellen
De rol van de Melkvee Academie is om boeren te helpen anders te gaan kijken naar de ontwikkelingen in de melkveehouderij. “Dat is vooral een kwestie van vragen durven stellen”, aldus Wierda. “Bijvoorbeeld: wanneer is Marianne Thieme van de Partij voor de Dieren jouw ambassadeur? Of: wie drinkt jouw melk? Dit soort vragen vinden boeren heel lastig. Maar ze zijn wel relevant om rekening mee te houden bij de ontwikkeling van je bedrijfsconcept.”