Brazilië behoort op dit moment bij de top 10 van de wereldeconomieën. Jammer genoeg heeft tot nu toe alleen een kleine groep mensen van dit feit kunnen profiteren. De meeste Brazilianen leven van een minimaal inkomen, dat zij verdienen door keihard te werken. In de rijkere industriestaten lijkt er een middenklasse te ontstaan, vergelijkbaar met die in West-Europa en Noord-Amerika. In met name de noordoostelijke staten is bittere armoede daarentegen de realiteit voor de meeste mensen.

Analfabetisme
Onderwijs is verplicht voor kinderen van zeven tot veertien jaar. Het is echter onmogelijk om deze onderwijsplicht te controleren. Reden waarom veel kinderen niet naar school gaan. Volgens de officiële cijfers van de regering is 15% van de bevolking boven de 15 jaar analfabeet. Het werkelijke aantal ligt waarschijnlijk hoger, vooral op het platteland en in de sloppenwijken (favellas).

Alleen al in Rio de Janeiro woont de helft van de inwoners in zo’n 1.400 sloppenwijken woont. In deze wijken zijn de criminelen en de drugsmaffia de baas. De autoriteiten slaan hard terug met als gevolg dat aan beide zijden meer dan 60.000 doden per jaar vallen.

De eerste favella ontstond in 1897. Na de oorlog tegen de sekteleider Antônio Conselheiro in de deelstaat Bahia, kwamen 20.000 soldaten terecht in Rio. Omdat de beloofde huisvesting uitbleef, besloten zij om te gaan bouwen op de heuvels in het hart van de stad, de Morro da Providência. De militairen zelf noemde de heuvel Morro da Favela en dat is waar de naam ‘favella’ vandaan komt. Deze eerste sloppenwijk bestaat nog steeds en is tegenwoordig bekend onder de naam Morro da Providência.  

Straatkinderen
Brazilië staat ook bekend om een ander probleem: honderdduizenden dakloze kinderen. Het land heeft het hoogste percentage dakloze kinderen van de hele wereld. Over het algemeen kijkt niemand naar hen om en zijn ze ofwel verslaafd of werkzaam in de prostitutie. Om deze kinderen uit het straatbeeld te houden, worden ze vaak achtervolgd door doodseskaders.